Trompe-l'oeil finale

De laatste loodjes wegen het zwaarst, zegt men. Dat vind ik nu ook. Ik vond dat het zo langzamerhand maar eens klaar moest zijn met de trompe-l'oeil, alleen had ik nog een klein hondje op mijn verlanglijstje, Flip, de ruwharige teckel. Nou heb ik al niet zo veel met honden (leuk hoor, even met ze dollen, maar ik ben echt een poezenmens), maar het schilderen van een hondje is helemaal ingewikkeld. Gelukkig had ik een serie foto's gemaakt toen Flip een keer mee op visite was. Dus laptop erbij, drie keer diep zuchten en hup schilderen.

Dit is 'm geworden.

En dit het totale beeld.

 

 

Hierna nog een paar details.

 

Dan nog even een hoekje eraf zagen (dat wist ik, dus had daarin niet veel geschilderd) en dan nog ophangen.

Het kleine randje links moet nog opgevuld worden, en de beschermende (matte) lak staat ook klaar, maar het moet weer even beter weer worden. Hij hangt in elk geval en Jeanette is er blij mee.

Trompe-l'oeil vervolg

(Door Deborah)

Ik beloofde al dat ik het vervolg zou laten zien van de trompe-'oeil, het doorkijkje door een poort met een lavendel landschap erachter. Nou, er zou dus nog blauwe regen bij komen. Dit is spannender dan de achtergrond, omdat ik dit over de stenen heen moest schilderen en als je het niet goed doet, dan kan je er wel overheen, maar dan moet je dus ook je achtergrond weer repareren... Bovendien is het winter en heb ik geen life-voorbeeld van een blauwe regen, dus weer vééél plaatjes opgezocht op internet, veel naar de verschillende kleuren en vormen gekeken en dan uiteindelijk...gewoon beginnen!

 

Ik begon met het bladgroen. Eerst de donkerdere delen, daar kan later het lichtere groen overheen, wat meer licht vangt.

Het wordt al wat gezelliger, toch?
Maar nu, het blauw van de bloemen. Zoiets als dit.

 

Nog een paar erbij.

Het begint er op te lijken.

 

Ik mis alleen nog wat meer diepte.

Dat kan door wat meer licht op de blaadjes, en schaduw op de stenen achter de blauwe regen. Dat komt nog.