De laatste loodjes wegen het zwaarst, zegt men. Dat vind ik nu ook. Ik vond dat het zo langzamerhand maar eens klaar moest zijn met de trompe-l'oeil, alleen had ik nog een klein hondje op mijn verlanglijstje, Flip, de ruwharige teckel. Nou heb ik al niet zo veel met honden (leuk hoor, even met ze dollen, maar ik ben echt een poezenmens), maar het schilderen van een hondje is helemaal ingewikkeld. Gelukkig had ik een serie foto's gemaakt toen Flip een keer mee op visite was. Dus laptop erbij, drie keer diep zuchten en hup schilderen.
Dit is 'm geworden.
En dit het totale beeld.
Hierna nog een paar details.
Dan nog even een hoekje eraf zagen (dat wist ik, dus had daarin niet veel geschilderd) en dan nog ophangen.
