Trompe-l'oeil

Nu ik even (Deborah). Ik heb een tijdje afstand genomen van polymeer klei, moest even wat anders doen, maar wel creatief natuurlijk. Een ding waar ik (weer) mee bezig ben geweest is schilderen.
Voor een vriendin die vorige zomer is verhuisd naar een leuke flat met een balkon, ben ik bezig gegaan met een trompe-l'oeil. Een watte? Een trompe-l'oeil, betekent eigenlijk bedrieg het oog, is een realistisch schilderij dat de illusie geeft dat je erin kunt. Dat moest zo groot dat het de glazen afscheiding met de buren volledig bedekte. Ik heb een plaat multiplex gekocht van 240 x 130cm, toen naar een goede winkel voor schildersartikelen (Van Beek in Bussum) want met mijn tubetjes acrylverf zou ik dat oppervlak niet redden. Daar kreeg ik ook goed advies over gronden en kwasten en zo. Maar dan echt beginnen; ik heb best vaker geschilderd maar nog nooit zo groot... spannend!
Ik begon met een poort.

 

 Daarna probeerde ik een achtergrond, maar mijn achterban thuis gaf kritisch commentaar en dus ging ik er weer overheen. Lang leve acrylverf!

 Er zaten nog wat lavendelveldpogingen tussen ('is dat een snelweg?' 'of een waterval?' die is dus niet eens op de foto gegaan voor er weer een laag overheen ging... Deze was wel aardig maar gaf niet genoeg uitzicht, de heuvels waren te dichtbij.
Na nog een heleboel foto's op internet te hebben gezien, begon ik weer opnieuw. Dit leek er meer op.

Ik ben nu nog bezig met blauwe regen die voor de poort hangt, die komt later nog wel op dit blog.

We're back! (edelsmeden deel 1)

We hebben een tijd geen blog geschreven, omdat we allebei te druk zijn geweest met andere dingen. Maar we pakken de draad weer op, dus je kunt elke week weer een blogje van ons verwachten.

Waar ben ik (Michaela) bijvoorbeeld de laatste tijd mee bezig geweest? Naast nieuwe sieraden en boekenleggers van Fimoklei maken ben ik afgelopen jaar begonnen met een cursus edelsmeden! Superleuk! Je leert zagen, boren, vijlen, solderen en mooie technieken om een bijzonder en uniek sieraad te maken. Al deze technieken kun je voor je eigen ontwerp gebruiken en bij sommige ontwerpen krijg je automatisch weer nieuwe vaardigheden erbij. Bovendien zit je niet alleen en kan je elkaars werk en creativiteit steeds bewonderen. In de eerste les leer je hoe je moet uittekenen op metaal en hoe je moet zagen, want dat is een van de meest belangrijke vaardigheden. We kregen de opdracht om een rondje en een rechthoek te zagen vanuit het midden. Hiervoor moet je eerst een gaatje boren om je zaagje door te halen. Vanuit dit punt kan je dan de vorm uitzagen. Bij de oefening hoorde ook het zagen vanaf de zijkant, twee kanten op. Als laatste heb ik als zelf verzonnen figuur om uit te zagen gekozen voor een mond. Deze hele opdracht heeft me wel 6 zaagjes gekost, maar je wordt er wel handiger in en ik heb niet eens het record zaagjes breken gebroken…

Op de foto zie je het resultaat van mijn eerste les. Volgende week een nieuw blog.

Zeemeerminnen en dolfijnen

Behalve met stoere draken kan je je ook helemaal uitleven met zeemeerminnen en dolfijnen.

Schelpjes in allerlei vormen, zeesterren, de glinsteringen in het water en natuurlijk de sierlijk staarten van dolfijnen en van zeemeerminnen. Ik had eerst twee hangers gemaakt in echte marine kleuren, maar zeemeerminnen bestaan, zoals iedereen weet, in heel veel kleuren. Eigenlijk in de lievelingskleur van iedereen bestaat er wel een. Hieronder zie je er een paar boekenleggers met zeemeerminnen en dolfijnen:

 

Boekjes!

We hebben een leuke opdracht gekregen voor een heleboel boekenleggertjes, die als relatiegeschenk worden gebruikt voor een uitgeverij van hele mooie kunst/fotoboeken.
Dus zijn we aan de slag gegaan.
Eerst de binnenkantjes, want als je met wit werkt moet je liever niet tegelijk met andere kleuren werken om niet af te geven. 
Dan, met gekleurde kaftjes worden het echte boekjes.

Die moeten na het bakken gelakt worden. Hier staan er een paar te drogen.

En dan worden ze samengevoegd tot unieke boekenleggers.

Héél veel boekenleggertjes, hier zie je alleen de hangertjes nog.

 

En hier een voorbeeld van eentje die af is en als voorbeeld in een boek steekt.

Draken boekenlegger

Laatst heb ik nieuwe metalen boekenleggers binnengekregen waar wij de hangers aan maken met Fimo. Een van de boekenleggers is een schitterende draak. Echt een stoere boekenlegger voor jongens, maar ook voor stoere meiden die geen zin hebben in zoete bloemetjes. Bij een draak vind ik de kleuren felgroen en knalrood wel passend, dus ik ben maar begonnen met groen. Aangezien ik geen mooie kleur donkergroen had, heb ik zelf een kleur gemengd. De lichte, felgroene kleur heb ik mooi donker gemaakt met glitterblauw. Daardoor komen er ook mooie glittertjes in die klei tevoorschijn. Ik gebruik altijd eerst meer van de lichte kleur als van de donkere kleur en niet 1 op 1, want de donkere kleuren overheersen altijd snel en dat kost veel lichtgekleurde klei. De gemengde kleur combineer ik nu met de felle lichtgroen in de kralen. Bij grote draken zie ik de schubben al voor me met een puntige staart. Dus de onderste kraal krijgt mooie schubben voor een echt draken effect. De andere kraal is groene klei gecombineerd met mooi bewerkt metaal wat zo uit de riddertijd zou kunnen komen. Dit is het resultaat van de groene draken-boekenlegger:

Binnenkort begin ik met de rode draken-boekenlegger.

Polystyreen

Wat heeft dit nu met polymeerklei of fimoklei te maken?
Dat zal ik uitleggen. Fimo kun je goed bewaren omdat het niet zo snel uitdroogt. Het enige is dat je de kleuren van elkaar moet scheiden door bv reepjes van de plastic boterhamzakje eromheen te wikkelen. Ook canes kun je zo bewaren om later nog eens te gebruiken. Ik had in een plastic bakje kleine canes bewaard om bij workshops te gebruiken. Van de week haalde ik ze eruit en wat blijkt: de polystyreen die in aanraking was gekomen met de fimo (meestal de topjes) was helemaal gesmolten! Een kauwgomachtige substantie maakte dat ik die delen van de canes moest wegsnijden omdat ze niet meer te gebruiken zijn.

Ik heb dus het symbooltje even opgezocht wat onder op het bakje staat en het blijkt polystyreen te zijn. Deze kunststof wordt veel gebruikt voor goedkope geperste voorwerpen zoals wegwerpbekertjes en -friet(patat)bakjes. Het wordt ook vaak als schuim geproduceerd door toevoeging van CO2, bekend als piepschuim, Styropor of Styrofoam. Daarvan weet je wel dat je bv geen velpon erop moet doen, omdat het smelt. In polymeerklei zit blijkbaar oplosmiddel voor polystyreen.
Overigens geldt dat ook voor sommige lakken, maar daar schrijven we een andere keer nog wat over.
Let dus op in wat voor plastic bakjes je je fimo bewaart! Wil je een beter idee? Neem dan de bakjes van de afhaalchinees, die zijn van polypropyleen en veel beter bestand tegen oplosmiddelen(en hoge temperaturen en de magnetron, maar dat is een ander verhaal)

Een heerlijke dag

Gisteren stonden we op de Blaricummerie op de Kunststraat met onze fimosieraden. Het was natuurlijk ongekend mooi weer en het was gezellig druk. We hebben weer lekker wat ruimte in onze voorraadkast kunnen maken en heel veel mensen uitleg gegeven en enthousiast gemaakt om zelf (met de kinderen) te gaan kleien.
De Sisters in Art banner trok de aandacht en de engelse drop ketting - tot die werd verkocht tenminste. Ik hoop dat degene die hem heeft er ook een blikvanger aan heeft!


Een leuk verhaaltje wil ik jullie niet onthouden: er stond een jongetje van een jaar of 9 (groep 5 bleek later) op het randje van onze stand ernstig geld te tellen in zijn portemonneetje. Ik zag het in mijn ooghoek want ik was ook met iets anders bezig. Op een gegeven moment was hij eruit en vroeg of hij een boekenleggertje kon kopen. Natuurlijk! ik vroeg of het een kadootje was. Ja, voor zijn vader en moeder. Want die hadden hem geld meegegeven om naar de Koninginnemarkt te gaan en hij wilde wel wat terugdoen. Wij smolten ongeveer de kraam uit! Later werd me gevraagd waarom ik geen korting heb gegeven; natuurlijk had ik dat zó willen doen, maar had ik hem dan in zijn waarde hebben gelaten? Hij had tenslotte heel serieus zijn geld staan tellen en had overwogen dat hij dat er voor over had. Dat nam ik dus ook serieus. Maar we hebben wel zo mooi mogelijk ingepakt, met krullen en zo...
Ik weet niet wie de gelukkige vader en moeder zijn die een klein zoet Valentijnhartjes boekenleggertje hebben gekregen, maar gefeliciteerd met zo'n lekker joch!