Weer eens aan de klei/ Claying again

Het heeft een hele tijd geduurd, maar ik heb vandaag de moed bijeengeraapt om weer te kleien. Dat wil zeggen, ik moest eerst de klei te selecteren op bruikbaarheid. Want hoewel polymeerklei in principe niet uitdroogt had ik 'tig pakjes die ik zo weg kon gooien, omdat ze net zo hard waren geworden als gebakken klei. Zelfs de softener (om de klei zachter te maken) was hard geworden. Opvallend is wel dat de Sculpey en Pardo klei niet zo hard zijn geworden als de Fimo. Ik had eens wat pakjes gekocht van een ander merk om te proberen namelijk.
Tja, en wat ga je dan doen, als je na zo'n tijd weer eens begint? Geen canes dus, want die heb ik nog dozen vol liggen en wat doe je daar dan weer mee? Ik besloot weer eens pennen te maken. Ten eerste omdat je een pen gewoon af kunt maken op de zelfde dag, en ten tweede omdat ik wel pennen kan gebruiken.
Toen ik eenmaal bezig was, ging het wel weer, de tafel stond weer helemaal vol (nee, geen foto) en ik had alles bij de hand. Dat vind ik namelijk nogal een gedoe, omdat ik geen plek heb waar ik alles kan laten liggen, maar altijd aan de keukentafel zit, moet ook alles steeds weer opgeruimd worden. Daarvoor heb ik wel van die handige plastic boxen, maar als alles eenmaal is opgeruimd pak je niet even snel een tangetje of een kraaltje. Dit weerhield me de laatste tijd ook om te kleien.
Maar goed, ik heb een setje pennen gemaakt. Die zal ik wel even op de foto zetten. Ook heb ik toch nog snel even een cane gemaakt, een simpele pauwenveer, vanwege de kleuren van de pennen. Ik heb Pardo klei gebruikt, behalve voor de rode pen, die deels met Sculpey is gemaakt. De lichtblauwe pen heb ik in een soort steampunkstijl gemaakt, net als een uiltje, de twee pennen daarnaast met een overloopje (van lichtblauw, Pardo Turquoise, naar groen, Pardo Amazonite) en sliertjes. De donkerblauwe is ook met Pardo gemaakt, maar wat is die plakkerig en zacht... niet mee te werken! De groene Peridot en de andere gingen stukken beter, het is dus niet alleen het merk, maar ook de kleur die bepaalt hoe zacht de klei is. De pauwencane was ook wat lastig door de verschillende zachtheid. Ik zou dit merk voor ingewikkelder canewerk niet gebruiken.

It took me quite a long time, but today I found the courage to pick up claying again. That is, I first had to select the clay, for although polymer clay officially should not dry out; I had tons of packages that I had to throw away, because they had become as hard as baked clay. Even the softener had become hard. It is remarkable that the Sculpey clay and Pardo were not as hard as the Fimo (I once bought some packages of another brand to try out).
Well, and what will you do if you start again after some time? No canes, because I have boxes full of canes and what do you do with it? I decided to make some pens. First, because you can finish them on the same day and secondly because I can always use another pen.
Once I had started, it went okay, the table was completely full again (no, no picture) and I had everything on hand. I find this quite a hassle, because I have no place where I can leave everything lying on the desk- I’m always sitting at the kitchen table- I must clean up everything again every time. I have some handy plastic boxes for that purpose, but once everything is cleared out I don’t quickly grab a pair of pliers or a bead. This is also what kept me from claying lately.

Anyway, I have made a set of pens​​. I also made ​​a simple peacock feather cane, because of the colors of the pens. I used Pardo clay, except for the red pen, there I used Sculpey and Fimo​​. The light blue pen I made in a kind of steampunk style, just like the little owl, the two pens with a skinner blend (from light blue, turquoise Pardo , to green , Amazonite Pardo ) and little strings. The dark blue is also made with Pardo, but this one is so sticky and soft... not workable! Green Peridot and the others worked much better, so it is not only the brand, but also the color that determines how soft the clay is. The peacock cane was also somewhat difficult because of the difference in softness. I would not use this brand for complicated cane work .

Huizerdag

<<De Huizerdag is zo langzamerhand niet meer weg te denken uit de Huizer samenleving: een jaarlijks terugkerend feest op het 2e weekeind van september, waarin voor de bevolking van Huizen en omstreken volop aandacht wordt geschonken aan de traditionele én hedendaagse aspecten van de Huizer samenleving. Een festival waarin Huizen laat zien een levendig middelpunt van 't Gooi te zijn. Vele duizenden inwoners bezoeken jaarlijks de Huizerdag en wij hopen dat zij ook dit jaar weer zullen genieten van het geboden programma!>>
Zo staat te lezen op de website van www.huizerdag.nl 
Wij, Sisters in Art, waren er ook weer bij met onze fimo sieraden en geschenken.
Helaas regende het deze zaterdag alleen pijpenstelen en moesten we eerder dan normaal opruimen toen de wind onder de kraam sloeg en we bijna opgetild werden. Alles werd nat en waaide om, dus dat had geen zin meer. Wel hebben we nog net even kunnen warm worden door mee te swingen met de Eindhovense Hurkers.
Voor al diegenen die door het slechte weer geen kans hebben gehad om iets bij ons te kopen: op www.sisterinart.nl kan dat alsnog.
Hier een kleine impressie.

 

<< It has gradually become impossible to imagine the Huizer society without Huizerdag: an annual festival on the 2nd weekend of September, when the population of Huizen give  attention to the traditional and contemporary aspects of Huizer society . A festival in which Huizen shows to be the lively center of the region 't Gooi. Thousands of people visit the Huizerdag every year and we hope that they will enjoy the program offered this year! >>
So you can read on the website www.huizerdag.nl
We, Sisters in Art, were also there again with our fimo jewelry and gifts.
Unfortunately this year it was raining cats and dogs and we had to pack up earlier than we normally would, especially when the wind came under the stand and we were almost lifted into the air. Everything became wet and things were blown over, so it was pointless to stay any longer. But just before that, we did have the chance to swing ourselves warm with the band from Eindhoven, the Hurkers.

For all those who didn’t get the chance to buy something from because of this weather: please check on our site www.sisterinart.nl ; you still can!

Berichtje van Stoney en Maloney

A message from Stoney and Maloney

We kregen weer een berichtje van Stoney en Maloney:

We received another message again from Stoney and Maloney:

Hallo! Hello! 

We waren bijna thuis, maar hebben toch nog even een afslag naar rechts genomen. Via via hadden we gehoord dat Scandinavië zo mooi moest zijn.  En omdat we er toch familie hebben, dachten we waarom niet. Onze eerste stop was nogal formeel  vooral Stoney vond het geweldig: mannen en oorlog spelletjes.

We were almost home, but we decided to just take a turn to the right. We had heard that Scandinavia had to be so beautiful. And because we have family there, we thought why not. Our first stop was rather formal, especially Stoney loved it: men and war games.

Dismissed...  ....MARCH!
Chanching of the Guard
Stockholm, Sweden

Na al dat geschreeuw was ik toe aan rust. De Fjorden waren zo mooi en stil  en wat een uitzicht! Totaal iets anders dan Nederland.

After all the yelling I was in need of calmness. The Fjords were so pretty and quiet and what a view! Something completely different than the Netherlands. 

Fjords in Norway
This is high, don't you think?
And there is no fence.

Het familie bezoek was gezellig, al vond ik neef Sebastiaan nogal zenuwachtig,  geen idee waarom, zijn vriendin was wel een schatje.

The family visit was pleasant, although I thought cousin Sebastian was quite nervous, no idea why, his girlfriend was a darling.

Little Mermaid Copenhagen
I.. eh.. I believe I have competition!

Leuk bericht. We hopen Stoney en Maloney gauw weer welkom te heten in het nieuwe atelier van Esther van Estee Arts and Crafts.

Nice message. We hope to welcome Stoney and Maloney soon in the new studio of Esther of Estee Arts and Crafts.

 

Een nieuw begin!

A new beginning!

De vakantie is weer voorbij en de inloopdagen van Esther’s atelier zijn weer begonnen. Vanaf nu in haar nieuwe atelier! In de vakantie is ze verhuisd en nu heeft ze haar atelier dicht bij huis, er onder om precies te zijn. Hier wordt alle ruimte goed benut. De branders voor het maken van glaskralen nog niet zijn geïnstalleerd, maar de tafels staan al wel klaar. De tafels voor edelsmeden zijn al wel helemaal compleet en zijn ook al in gebruik genomen zoals op de foto’s te zien is. Een gezellig begin bij Estee Arts and Crafts.

The holidays are over and the open days of Esther's atelier started again. Now in her new studio! During the holidays, she moved and now she has her studio close to home, right under it to be exact. Here all the space is well utilized. The burners for making glass beads are not installed yet, but the tables are already set. The tables for goldsmithing are already quite complete and are already in use as shown in the pictures. A pleasant start at Estee Arts and Crafts.



Nog een bloemencane

Another flowercane

Ik heb weer een bloemencane gemaakt.

Hieronder zie je een paar foto’s van hoe ik het gemaakt heb.

I have made ​​a flowercane again.
Below are a few pictures of how I made it.

Tulpenring

Tulipring


Ik wilde graag een ring maken van zilver en had daar ook al snel een idee voor. Twee bloemen die langs elkaar op je vinger liggen. Ik heb gekozen voor Nederlandse tulpen, want ik kom tenslotte toch uit Nederland. Mijn platte ontwerp ziet er zo uit:

I wanted to make a ring of silver and soon I had an idea too. Two flowers which lie alongside each other on your finger. I chose Dutch tulips, because I come from the Netherlands after all. My flat design looks like this:

Als een ring ziet het er dan zo uit:

As a ring it looks like this:

Ik merkte al snel dat de ring niet zo stevig was, omdat de uiteinden niet met elkaar verbonden zijn. Je kan makkelijk blijven hangen achter je kleding bijvoorbeeld en de ring is dan verbogen. Om de ring stevig te maken heb ik besloten er een steentje tussen te zetten. Eerst de zetting solderen en vijlen, zodat de ring glad is aan de binnenkant.

I soon discovered that the ring was not very solid, because the ends are not linked. It can easily get caught behind your clothes for example, and the ring would be bent. To make the ring stronger, I have decided to put a stone in between the two loose ends. First I soldered and filed the setting, so the ring is smooth on the inside.

Dan het steentje zetten. Gelukkig heeft Esther mij hier bij geholpen.

Then I set the stone. Fortunately, Esther helped me with this.

Ik ben blij dat ik mijn oorspronkelijke ontwerp heb aangepast, want ik vind de ring zo nog mooier.

I'm glad I have changed my original design, because I like the ring even better this way.

Zilver met polymeerklei

Silver with polymer clay

Om polymeerklei en zilver te combineren wilde ik een druppelvormige hanger maken van Fimoklei met een mooi versierd haakje van zilver. Ik had van Fimo een mooi overloopje van blauw naar groen gemaakt voor een cane (zie Turquoise Treasure armband). 

To combine polymer clay and silver I wanted to make a teardrop-shaped pendant of Fimo clay with a beautifully decorated silver bail. I had made a nice Fimo overflow from blue to green ​​for a cane (see Turquoise Treasure bracelet).

Ik had daarvan nog precies genoeg over om een hanger van te maken. Deze keer niet met bloemetjes, maar gewoon effen. De hanger heb ik gelakt voor de glans.

I had

just about enough of it to make a pendant. This time not with flowers, but just plain. I varnished the pendant for the glare.

Voor het haakje had ik een figuurtje bedacht wat heel mooi op de druppelvorm zou vallen.

For the bail I had devised a figure which would fit quite nicely on the teardrop shape.

De bovenkant heb ik omgebogen om aan een ketting te kunnen hangen. Om het haakje te kunnen vastmaken aan de Fimo klei heb ik een staafje gesoldeerd aan de achterkant. Dat valt in een gaatje in de Fimo hanger en is niet meer zichtbaar na de afwerking.

I bent the top in order to be able to hang it to a necklace. To attach the bail to the Fimo clay I soldered a small rod at the back. That fits into a hole in the Fimo pendant and is no longer visible after finishing.

De hanger is klaar!
The pendant is finished!